ไปเที่ยวภูกระดึงกับเพื่อนๆมา อยากเอามาเล่าให้ฟังกันว่า โหดมันฮาขนาดไหน

   08/12/2005

  ออกเดินทางจาก กรุงเทพเวลา ราวๆ 22.30 โดยประมาณ ขับรถไปอย่างซิ่ง ลืมแนะนำ สมาชิก มีไปกันทั้งหมด 7 คน โจ้ เดี่ยว โต้ เดี่ยว โม ปาล์ม แก้ว แบบว่า ขำๆๆ ชาย 4 หญิง 3 ถึงที่ภูประมาณ 4.00 ได้มั้ง

09/12/2005

  เก็บของรวมรวมสัมภาระไปให้ลูกหาบขมขึ้นไป รวมๆแล้วราว 60 กว่าโล ถ้าแบกขึ้นไปเองคงได้นอนตายอยู่ระหว่างทางภูอะ ระยะทางจากตีนภูถึงยอดภู(หลังแป)รวมๆก็ราว5.5 km. ดูเหมือนไม่ไกลนะเทียบกับระยะทาง แนวราบยก็ประมาณ เสารีชัยไป เซ้ลทรัลลาดพร้าว แต่ว่าทางมันชัน นี่อะดิ เดินกันเปื่อยเลย ปีนบันได 80 องศา ชันขนาดไหนลองคิดเอาเอง มันมีช่วงโหดร้ายอยู่ 2 ช่วง คือ ช่วง ซำแฮก และ ก่อนถึงหลังแป ปีนแง่หิน กันไป สนุกสนาน ขำๆๆ รวมใช้เวลาเดินทางถึงหลังแป 7.00-12.40 เป็นอะไรที่เหนื่อยกันมากๆ เมื่อมาถึงหลังแปแล้ว ก็เช่าจักรยาน แล้วปั่นเรียบหน้าผา ไปถึงเต๊นที่พัก ถึงที่พักประมาณ13.30 จัดแจงหาที่กางเต๊นแล้วก็ทำการอาบน้ำ แล้วก็ไปหม่ำๆข้าวกัน กลับมา สลบกันที่เต๊น อ้อ ถ้าเพื่อนๆจะไปแนะนำไปทานข้าวที่ร้านนัดพบ กับข้าวอร่อย ที่สำคัญลูกกับหลานเจ้าของร้าน น่ารักดี คิกๆ พอราว 16.00 ก็ออกเดินทางไปไหว้พระกัน แล้วก็เดินทาไปดูพระอาทิตย์ตก ที่ผาหมากดูก ตั้งแต่เกิดมาก็เนี่ยละนา ที่เห็นความงานของ พระอาทิตย์ตกดิน กลับมาถึงเต๊นราวๆ 19.30 นอนครับนอน งานนี้ เหนื่อยขนาดนี้จะให้ทำอะไรไหวละจ้า แต่ก็ว่านะก่อนนอนซํดเบียร์ไปคนละ 2-3 ป๋อง แหะๆ หลับสบาย แต่ว่าไอ้มะเดี่ยวศรีนิอะดิ ไม่รู้ว่ามันจะพกลำโฑงติดตัวมาด้วย หลับปุ๊บ กรนดังมากๆ เลย กว่าจะนอนหลับเลยดึกเลยคืนนั้น

  10/12/2005 เช้าวันใหม่ตื่นตอน 4.30 ล้างหน้าแปรงฟัน รวมตัวกัน เกือบ 5.00 แล้วเดินทางไปผานางแอ่น เพื่อไปดูพระอาทิตย์ขึ้น คิดดูอากาศบนภูตอน ตี 5 มันจะหนาวขนาดไหน บรื้อ พูดควันออกปาก แต่แล้วก็ต้องผิดหวังกับการดูพระอาทิตย์ขึ้นเพราะว่า เมฆมันเยอะเหลือเกินดูไม่ได้แต่ก็ไม่เป็นไร ขากลับเดินทาง ไปเรื่อยๆเจอดอกไม้บ้างสวยดีนะ แล้วก็เจอ แม่คะนิ้งด้วย ถ่ายรูปออกมาสวยมากเลย ชอบๆ กลับมาถึงที่พัก จัดแจง หาอาหารยัดใส่กระเพาะเสดแล้วก็หมดแรงไปนอนกันต่อ ออกเดินทางกันอีกที ก็ 11.30 เดินทางไปตามน้ำตกต่างๆ มีอยู่ 4 น้ำตก น้ำตกวังกวาง น้ำตกเพ็ญพบ น้ำตกพานพบ น้ำตกถ้ำใหญ่ ที่สวยมากๆเห็นจะเป็น น้ำตกถ้ำใหญ่นี่อะละ บริเวณรอบๆปกคลุมไปด้วยต้นไม้ต่างๆนาๆ แล้วที่สำคัญมีต้น เมเปิ้ล ด้วย สวยมากๆ ของแบบนี้ ต้องไปเห็นด้วยตาตัวเอง อิอิสวยๆ หลังจากดูน้ำตกกันเสร็จแล้ว ก็ถึงเวลาเดินทางไกลกันอีกครั้ง ระยะทางจากน้ำตกถ้ำใหญ่ไปถึงผาหล่มสัก 9.2 km. ไม่ไกลเท่าไรเลยเนอะเดินกันขาลากครับท่านผู้ชม เดินไปบ่นไป ทำโน่นทำนี่ กว่าจะถึง ใช้เวลาราว เกือบ 3 ชม ในการเดินไปผาหล่มสัก แถมช่วงเวลาจะไปถึง ก็แทบไปไม่ทัน วิ่งกันไป 2 คนกับ เดี่ยว คนที่เหลือตามหลังมาไม่ทันแล้ว พอถึงผา ก็รัวชัตเตอร์แหลกครับ สวยบ้างเสียบ้าง รูปที่ได้มาแต่ก็นะภูมิใจครับ แต่ที่สำคัญ ดันไปถ่ายรูปผาหล่มสักผิดมุมอีกต่างหาก ตูละเซ็ง สงสัยได้มีรอบ 2 แน่ เสร็จแล้วก็เดินทางกลับ ที่พัก ขากลับระยะทางอีก 9.1 km ไอ้เดี่ยว ดันขาพิการ อีก เลยต้องลาก พามันกลับเลย แต่ไม่รู้เอาเรี่ยวแรงมาจากไหนกันลากไอ้เดี่ยวซะตัวปลิวเลยกลับถึงที่พัก 21.30 อาบน้ำสลบ เหมือดครับท่าน

   11/12/2005

  เช้าวันใหม่ ฟรี ครับใครจะทำไรก็ทำ แต่ก็นะ นอนไม่ตื่นกันหมดกว่าจะตื่นก็โน่น 8.30 เก็บข้าวของ แล้วก็ไปหม่ำๆมื้อสุดท้าย จากนั้นก็เดินซื้อของฝากเล็กๆน้อยๆ แล้วก็เดินทางกลับลงมายังตีนภู ออกจากที่พัก 11.30 ถึงตีนภูกระดึง 16.00 นานมากมาย ตอนขาเดินลง ยังคิดเลยว่า ขึ้นไปได้ไงวะเนี่ย ไกลขนาดนี้ สูงขนาดนี้ พอถึงที่รถก็จัดแจงอาบน้ำอาบท่ากันออกเดินทางกลับ กทมแล้วดีใจจังเลย ถึงกทมราวๆตี 1.30 แยกย้าย กันกลับบ้าน ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่ไปเที่ยวด้วยกันถึงแม้มันจะยากลำบากขนาดไหนก็ไปกันได้บ่นกันบ้าง เล็กน้อย ก็เอาน่าแต่สุดท้ายแล้วเราทุกคนก็ได้ไปเก็บเกี่ยวความสุขกลับมาอย่างเต็มที่ ไว้โอกาศหน้าเราไปเที่วด้วยกันอีกนะ

โย่วๆๆๆ

              หายเงียบไปนานแล้วก็กลับมาขำๆอีกครั้ง  บ่นไปเรื่อยเปื่อย อิอิ เพื่อนๆทุกคนสบายดีไหม ขอเสียงหน่อย โห่ๆๆๆๆฮิ้ว 

              ช่วงนี้งานเริ่มเยอะ ต้องอ่านหนังสืออีก อยากเที่ยวก็อยาก แต่ไม่มีตังใช้ ใครจะมารับไปอุปการะรีบติดต่อมาด่วน

             ว่าวันว่า อนาคตไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่ถ้าเราอยากให้เราเป็นอะไรหรือได้ในสิง่ต่างๆที่เราต้องการ ตัวเอาเองสามารถกำหนดได้ ขอเพียงแค่ลงมือทำในเหล่านั้น รับรองได้เลยว่าสิ่งต่างๆที่เราต้องการเราจะได้มันมาไว้ในมือแน่

            แต่ถ้าเกิดมัวแต่เพ้อฝัน ว่าอยากได้โน่น นี่ อยากเป็นแบบนั้นแบบนี้ แล้วไม่ลง มือทำ แล้วเราจะมีโอกาสได้มันหรือยังไง

           เพราะฉนั้นถ้าอยากได้อะไรก็จงลงมือทำซะแล้วสิ่งต่างที่เราได้มามันจะมีความสำคัญกับเรามาก

           ขอให้กำลังใจเพื่อนๆทุกคน ทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้แล้วเส้นชัยที่พวกเราหวังไว้ ก็ไม่ไกลอย่างที่คิดแล้ว

ช่วงนี้ทำไมมันวุ่นวายจังเลย ไปโน่นมานี่บ่อยๆ เดินทางเหนื่อย แต่ละวันเฮ้อ

หนังสือก็อ่านได้วันละนิดเดียว แล้วแบบนี้เมื่อไร จะได้ไปสอบ CCNA ละเนี่ย

ใครเก่ง ENG รีบมาช่วยสอนหน่อยดิ ตอนนี้กำลังพยายามเรียนอยู่ โง่มากมาย

อยากจะสอบผ่าน จังเลย

ใครว่างๆไปดูหนังเป็นเพื่อนกานหน่อยดิ ขี้เกียจไปดูคนเดียว

ไปแระ บายบี

ช่วยบอกกับฉันให้ตาสว่างซักทีได้ไหม

 ว่ากันว่าความรักทำให้คนตาบอด จริงไหม

มันไม่จริงหรอก ความรักไม่ได้ทำให้คนตาบอดหรอก แต่ ความหลง ต่างหากที่ทำให้คนเราตาบอด

ถ้าคิดที่จะรักแล้ว ต้องรักให้เป็นไม่ใช่หลง

เห้อ ช่วงนี้ ยังอารมไม่ค่อยดีเลย แล้วจะทำไงได้ อ่า

ทนต่อไป สู้ๆ แล้วทุกอย่างมันจะดีเอง